شهرستان » ویژه
کد خبر : 115655
چهارشنبه - 17 مرداد 1397 - 12:45
یادداشت/

گردشگری اهر، حال و روز خوشی ندارد!

گردشگری اهر، حال و روز خوشی ندارد!

به گزارش سرویس اجتماعی اهر وصال؛

در سند تدبیر توسعه شهرستان اهر برای صنعت گردشگری، سهم ویژه ای آن هم با راهبری بخش خصوصی در نظر گرفته شده است اما صد افسوس که برنامه های مد نظر فقط روی کاغذ مانده و هیچگاه عملیاتی نشده است. حتما در مسیر ورودی اهر از سمت تبریز تابلوهایی با معرفی روستای تاریخی، باستانی و گردشگری ابلو مشاهده نموده اید. روستایی که به همراه چند روستای دیگر به عنوان مناطق نمونه گردشگری انتخاب شده اند. نمی شود در جوار این روستای تاریخی باشیم دیگران را به بازدید ازآن دعوت نموده اما خود بدان عمل نکنیم لذا با تنی چند از دوستان برای بازدید از این روستا در عصر یکی از روزهای ماه مبارک رمضان با یک خودروی تندر عازم این روستا شدیم.

ناگفته نماند که نام روستای ابللو با تپه های باستانی گورکان ها مشهور شده است. مخصوصا زمانی که کاوش های اخیر در این تپه ها با فضاسازی و دروغپردازی رسانه ای عده ای مغرض در اهر علیه برخی نهادها همراه شد. این جوسازی ها هیچگاه به دلیل عدم همکاری اداره کل میراث فرهنگی استان پاسخ روشنی دریافت نکرد.

روستای ابلو در شمال غربی و به فاصله بیست کیلومتری شهر اهر در دامنه سرسبز کوه های شیور واقع شده است. برای رسیدن به این روستا ابتدا باید از روستای رواسجان، زادگاه مرجع عالیقدر مرحوم آیت العظمی شیخ حسین نجفی اهری و همچنین روستاهای آذغان و ابریق عبور کردیم. در روستای آذغان به دلیل نبود تابلویی که مسیر حرکت به سمت ابلو را نشان دهد از اهالی راهنمایی گرفتیم.

 این مسیر تا روستای ابریق، آسفالت می باشد و تقریبا جاده راحت و سهل العبوری دارد. در داخل روستای ابریق عملیات جدول کشی مربوط به اجرای طرح هادی در جریان بود. از ابریق به بعد جاده خاکی که پراز دست انداز بود شروع شد طوری که در برخی مسیر مجبور شدیم تا با احتیاط کامل عبور نماییم. این جاده حتی لایق عبور اهالی محترم ابلو نمی باشد چه برسد به اینکه از گردشگران سایر شهرها دعوت نماییم از آن عبور کنند. اما الحق و الانصاف جاذبه های طبیعت و سرسبزی منطقه بی نظیر بود. به نزدیکی های روستا که رسیدیم سربالایی شروع شد و جاده شیب تقریبا تندی داشت. نشانه های زیرسازی جاده نمایان شد به دلیل شن ریزی هایی که اخیرا انجام یافته بود برخی از سربالایی ها را با مشکل و به سختی عبور نموده و به روستا رسیدیم.

کانکس هایی که بعد از زلزله ارسباران به اهالی داده شده بود در بافت روستا خودنمایی می کرد. تنها مدرسه روستا نیز در یک کانکس تقریبا بزرگ و شیکی قرار داشت. در همان نگاه اول مشخص شد که این روستا آمادگی لازم برای میزبانی گردشگران را ندارد. روستایی کوچک که در یک منطقه خوش آب و هوا و سر سبز قرار گرفته اما امکانات بسیار محدودی دارد و نمی تواند کارکرد یک منطقه نمونه گردشکری را داشته باشد. فقط در حد و اندازه گردشگری سنتی می تواند سر بلند نماید!

وقتی جاده دسترسی روستا در حد یک جاده مالرو می باشد مسئولین مربوطه چگونه و با کدام استدلال انتظار دارند سرمایه گذار و به دنبال آن گردشگران را به این روستا بکشانند؟؟ نمی توان یک تپه را به گردشگران نشان داد و باستانی و تاریخی بودن یک روستا را اثبات نمود! بدون اینکه آن تپه، نمود و بروز بیرونی به خود بگیرد! و حتی  یک جزوه ی معرفی گورکان ها از گردشگران دریغ داشه شود !

نمی توان در اهر و در جلسات بی خاصیت نشست و با نصب چند تابلوی ارزان قیمت از مردم خواست که به روستای تاریخی – باستانی و گردشگری ابلو تشریف ببرند! تحول در گردشگری اهر نیازمند حرکتی جهادی و عزمی راسخ می باشد. توپیدن به یک مسئول گردشگری در اهر که هیچ امکان و اختیاری در دست ندارد چاره کار نیست این امر نیازمند توجه ویژه مسئولین استانی به اهر می باشد. توجهی که ما تاکنون شاهد آن نبوده ایم. معاون محترم عمرانی در سفر اخیر خویش به اهر افاضه فرموده بود که گردشگری یکی از راه های ایجاد اشتغال در اهر می باشد. به نظر می رسد که این اقایان فقط  موظف هستند حرف بزنند و از اقدام و عمل معاف می باشند!

ابتدا باید زیرساخت های لازم آماده شود و سپس انتظار استقبال مردم از بخش گردشگری اهر را داشت. به عنوان مثال ساخت هتل در اهر یک حرکت میمون و بنیادی در عرصه گردشگری بود که توسط سرمایه گذار معدن مس انجرد کلید خورد. سرمایه گذار محترمی که تا چندی پیش توسط عده ای معلوم الحال در رسانه های مجازی و مکتوب، تخریب می گردید.

تا زمانی که یک نگاه کلان و با برنامه مشخص به بخش گردشگری اهر وجود نداشته باشد همچنان حسرت سبقت شهرهای همتراز مانند مشکین شهر را خواهیم خورد.