تب برفکی همچون طاعونی بلای جان صنعت نحیف دامداری

به گزارش کلیبر خبر؛ تب برفکی که از آن به عنوان طاعون صنعت دامداری نام برده می‌شود، درآمد نه‌چندان قابل توجه خانوارهای روستایی و عشایری منطقه‌ی کلیبر را به شدت در معرض خطر قرار داده است.

در شرایطی که توان شبکه‌ی دامپزشکی از لحاظ نیروی انسانی و تجهیزات مورد نیاز برای واکسیناسیون ضربتی دام کل منطقه پاسخ‌گو نیست، کوچ عشایر و نقل و انتقال دام‌های آلوده، بر شدت شیوع بیماری تب برفکی که از مزمن و حاد به فوق حاد تغییر سویه داده، افزوده است.

بر اساس این گزارش با توجه به شرایط خاص منطقه‌ی کلیبر، حیات وحش این منطقه از جمله کل و بز نیز در معرض آلودگی تب برفکی قرار دارند.

گروهی از روستاییان و عشایر شهرستان کلیبر به ویژه در بخش آبش‌احمد در تماس با کلیبر خبر از «حمله‌ی بیماری تب برفکی به گاو و گوسفندان»ِ خود خبر کرده‌اند. بنا به اظهار این اهالی، مسیر شیوع تازه‌ی این بیماری از روستای بسطاملو در شهرستان خداآفرین آغاز شده و «دام» روستاییان قلعه‌کندی، ممیشلو، قره‌غانلو، قره‌داغلو، مزرعه، متعلق و… را «به دام» انداخته است.

همچنین گزارش‌های متعددی از شیوع بیماری تب برفکی در بین دام‌های روستاهای جانانلو، تاتار سفلی، ازبک، درمشکانلو و شاه‌بنده در شهرستان خداآفرین به کلیبر خبر رسیده است.

بنا به گفته‌ی اهالی، این بیماری دیگر مثل گذشته دوره‌ی کمون و علایم استاندار ندارد! «دام‌ها فقط بر زمین می‌افتند!»؛ این را یکی از اهالی که ۴ گاوش در اثر «تب برفکی» تلف شده است، به «زبان التماس» می‌گوید!

علایم و عوارض تب برفکی در حیوان

علائم بیماری تب برفکی در گاو و گوسفند؛ آبریزش از دهان، افسردگی شدید، بی‌اشتهایی، کاهش شدید تولید شیر، لنگ زدن و نیز وجود تاول‌های دردناک در بافت پوششی لب، زبان، لثه‌ها، سوراخ‌های بینی، پوزه و بین انگشتان و پستان‌ها را شامل می‌شود.

از عوارضی که پس از ابتلای به تب برفکی بر جای می‌ماند می‌توان به سقط جنین، ورم پستان، اختلال تنفسی همراه به له له زدن، رشد بیش از حد پوشش بدن، کاهش تحمل به گرما و دیابت ملیتوس نام برد.

بنا به اظهار نظر مقامات مسؤول و کارشناسان دامپزشکی، علت این بیماری ویروسی است و اگرچه میزان شیوع بیماری به ۱۰۰% نیز می‌رسد ولی میزان تلفات آن در «شیوع‌های گذشته‌ی بیماری» در دام‌های بالغ تا ۲% و در دام‌های جوان تا ۲۰% می‌باشد. علت عمده‌ی تلفات در گوساله‌ها و بره‌ها التهاب عضله‌ی قلب و بروز آریتمی‌های قلبی می‌باشد. این بیماری درمان خاصی ندارد و بهترین راه پیش‌گیری و مقابله با آن واکسینه کردن دام‌ها، رعایت بهداشت و جلوگیری از تردد دام‌های آلوده است!

کمبود واکسن داریم؛ وارد می‌کنیم!

رییس سازمان دام‌پزشکی کشور، سه هفته پیش در حاشیه‌ی دیدار وزرای کشاورزی ایران و آلمان با بیان این‌که «بیماری تب‌برفکی، بومی کشورمان است» گفته بود: «عوامل مختلفی از جمله کمبود واکسن تب‌برفکی در سال گذشته موجب شیوع این بیماری شد»!

مهدی خلج این را هم گفته بود که؛ «در ۶ ماه اول ۱۳۹۴ نسبت به ۶ ماه اول ۱۳۹۳، ۶۵ درصد کاهش کانون‌های بیماری تب برفکی داشتیم، ولی بعد از آن اتفاقاتی در کشور ما و کشورهای پیرامون افتاده است که در مجموع؛ ما در سال ۱۳۹۴ نسبت به سال ۱۳۹۳ با افزایش کانون مواجه بودیم»!

وی بدون اشاره به دلیل کاهش تولید واکسن این بیماری در مؤسسه‌ی رازی، واردات آن از کشورهای ترکیه، فرانسه و هند را راهکار مبارزه با شیوع این بیماری دانسته بود.

گفتنی‌ست؛ ویروس تب برفکی هم از نظر فنوتیپی و هم از نظر ژنتیکی متغیر است و همان‌طور که کارشناسان دامپزشکی اذعان کرده‌اند: «سویه‌های جدید تب‌برفکی مانع مهمی در واردات واکسن مقابله با این بیماری‌ست».

اگر به خاطر داشته باشید؛ در بهبوهه‌ی تنش‌های سیاسی پس از دهمین دوره‌ی انتخابات ریاست جمهوری نیز نزدیک به ۵۰ هزار دام در ایران تلف شدند!

تب برفکی انسانی تب برفکی، بیماری مشترک بین انسان و دام، از نظر سازمان بهداشت جهانی

تب برفکی بیماری مشترک بین دام و انسان است، شک نکنید!

محسن دستور، رییس سابق سازمان دامپزشکی کشور چند سال پیش برای نخستین بار به صورت رسمی به صراحت اعلام کرد که تب برفکی دام، یک بیماری مشترک بین انسان و حیوان  است. گر چه وی در ادامه یادآور شده بود که این بیماری ویروسی باعث مرگ و میر در جمعیت انسانی نمی‌شود اما در واقع رییس وقت سازمان دامپزشکی به نوعی ایجاد برخی عوارض ناشی از تماس با حیوان بیمار را تایید کرده بود.

دستور  در ادامه با این عنوان که سازمان دامپزشکی تنها روی مباحث دامی مرتبط با این بیماری کار می‌کند، موضوع ایجاد احتمالی بیماری در جمعیت انسانی را با توجه به توسعه‌ی بیماری تب برفکی، بر عهده‌ی وزارت بهداشت گذاشته بود.

نظر رئیس سازمان دامپزشکی در واقع بر اساس دیدگاه سازمان بهداشت جهانی ابراز شده است. در عین حال سازمان جهانی بهداشت دام نیز تب برفکی را در گروه بیماری های زئونوز [zoonosis] یا بیماری مشترک انسان و حیوان نیز به شمار می‌آورد. هر چند که تا کنون صدمات شدیدی در انسان‌ها ایجاد نشده و بیشتر آسیب‌های پوستی گزارش شده است.

دکتر محمد دانشوران با بیان این که؛ بیشتر موارد بیماری تب برفکی در انسان، در سال‌های دور و در چندین کشور اروپایی، افریقا و امریکای جنوبی رخ داده است. تیپ جدا شده در افراد مبتلا به تب برفکی را اغلب تیپ O، بعد تیپ C بوده و به ندرت تیپ A اعلام می‌کند.

به گفته‌ی این دامپزشک؛ دوره‌ی کمون بیماری در انسان‌ها نامعلوم یا متفاوت می‌باشد؛ معمولاً کمتراز ۲ روز نبوده و گاهی حتا تا شش روز نیز ادامه داشته است!