ترویج فرهنگ غربی در ۵۰ کیلو آلبالو

به گزارش اهروصال به نقل از آناج: همزمان با اکران نوروزی فیلم های سینمایی در سینماهای کشور فیلم ۵۰ کیلو آلبالو نیز در کنار دیگر آثار به روی صحنه رفت، فیلمی که از همان روز اول انتقاداتی توسط برخی کارشناسان را در پی داشت.

این فیلم سینمایی در جشنواره فیلم فجر شرکت نکرد و همین امر باعث شد ۵۰ کیلو آلبالو خوراک شبکه های بیگانه شده و قبل از اکران در سینماها شروع به تبلیغ کنند و از مردم برای دیدن این فیلم دعوت به عمل آورند؛ این اقدام شبکه های ماهواره ای سوالاتی را در ذهن کارشناسان به وجود می آورد که چرا این فیلم به این شدت مورد حمایت شبکه های ضد انقلاب قرار گرفته است؟!

در ادامه این گزارش به گوشه هایی از بی فرهنگی ها و کج روی های موجود در این فیلم اشاره خواهیم کرد که نه تنها دردی از جامعه را دوا نمی کند بلکه بر افزایش مشکلات دامن می زند.

افرادی که ۵۰ کیلو آلبالو را دیده اند ابتدا تصور می کنند در حال دیدن فیلمی کمدی رمانتیک هستند، در صورتی که چنین نبوده و مفهومی از کلمه رمانتیک در این فیلم مشاهده نمی شود. از همان دقایق اول زد و خورد پیش آمده و در همین بل بشور ها دو نفر عاشق هم می شوند، عشقی که بر پای یک دروغ صورت می گیرد.

این دروغ علاوه بر مسائل بدآموزی در بین مردم به نوعی بر دستگاه های نظامی، وکلا و دفترداران توهین کرده و به تحقیر این ارگان ها می پردازد به گونه ای که دو نفر جوان بر سر دستگاه های قضایی کلاه گذاشته و سعی در گمراهکردن آنها دارند که این نوع رفتارها ذهنیتی با عنوان بی سر و سامانی در قوه قضائیه را در بیننده تداعی می کند.

علاوه بر دروغ برگزاری مراسم، عروسی مختلط و به تبع آن آرایش برخی از هنرپیشه ها و وجود افراد مست در این فیلم بر دیگر انتقادات وارده دامن زده و فرهنگ غنی کشورمان در حوزه مراسمات عروسی را به کل زیر سوال می برد.

روابط قبل از ازدواج نیز در فیلم ۵۰ کیلو آلبالو تبدیل به یک امری مرسوم شده است و حتی پدر داود که خود فرد مذهبی است هیچ گونه مشکلی در رابطه پسرش با یک دختر را احساس نمی کند، بلکه تاکید در ازدواج با آن دختر را دارد.

فیلم ۵۰ کیلو آلبالو  نشان از تغییر در سینمای ایران دارد، استفاده از آهنگ مشهور Happy که همین پارسال بابتش چند جوان تهرانی دستگیر شدند در فیلم و یا خاطرات فیلمی به اسم “نخلستان هوس” و آهنگ‎های افرادی نظیر “سندی” و “ویگن”  یا شخصیت داود با شورت بلند و درآمدن شلوارش و موارد دیگر نشان از این دارد که با سینمایی کم کم روبرو می‎شویم که به نسبت قبلا جسورتر شده است و این شمشیر دو لبه در این فرهنگ ممکن است تبعاتی به همراه داشته باشد از جمله اینکه چنین چیزهایی ممکن است به عنوان عنصر کمدی استفاده شوند که هم بد است و هم نادرست.

اینها تنها گوشه هایی از انتقادات وارد بر این فیلم است و  کارشناسان داخلی به هیچ عنوان بعد فرهنگی این فیلم را تایید نمی کنند به گونه ای که مسعود فراستی از منتقدان سینمای ایران ۵۰ کیلو آلبالو را فیلمی بد و عقب افتاده عنوان کرده است.

سینماهای کشور نیز متاسفانه بر گسترش این فیلم دامن زده و بزرگترین و با کیفیت ترین سالن های شهر را در اختیار این فیلم قرار داده اند و معلوم نیست که این بی تدبیری ها در بخش فرهنگی تا به کی ادامه خواهد داشت.

با وضعیت فرهنگی در جامعه و با توجه به تاکیدات رهبر معظم انقلاب بر جنگ نرم و مسئله فرهنگ در جامعه باید مسئولان فرهنگی کشور بیش از پیش بر وضعیت فرهنگی و نمایشنامه های فیلم ها دقت کنند زیرا این فیلم ها نطفه اولیه ابتذال را در نسل جوان ایجاد می کنند و با رشد آن وضعیت فرهنگی جامعه نیز بحرانی تر خواهد شد.

باید منتظر ماند و دید مسئولین امر فرهنگی در دولت تدبیر و امید فکری اساسی برای بهبود وضعیت فرهنگی سینمای ایران خواهند داشت؟