بیکاری و همچنان بیکاری!

می گویم: کارگری هم شغل محسوب می شود و اگر اهل کار باشی می توانی با بیل زدن و گذاشتن آجر روی آجر هم پول دربیاوری…

لبخند تلخی می زند و می گوید: دوران مدرسه را که نمیگویم که یک زمانی شاگرد اول مدرسه بودم، اکنون که فوق لیسانس رشته ریاضی محض هستم باید با ذهنی که سخت ترین معادلات علمی را در دو ثانیه حل میکرد بروم بیل بزنم! خنده دار هست…

بدبختی ما را ببین، من اگر قرار بود کارگری کنم چرا نصف عمرم را پی تحصیل علم سوزاندم؟! روز به روز بر تعداد سیگاری هایی که می کشم اضافه می شود، جالب است چند روز پیش از بس به این پارک آمده ام، پسر جوانی آمد و پیشنهاد داد فاز بهتری را تجربه کنم! منظورش مواد مخدر بود و می گفت البته نمیگویم که مواد مخدر مصرف کنی،  می توانیم با کمک هم خرید و فروش کنیم و پول خوبی عایدمان شود!!!

شب که می رسد با انبوهی از درد به خانه میرسم و شرم میکنم که وارد خانه شوم و بگویم کاری پیدا نکرده ام، یواشکی به اتاقم پناه می برم و دیگر رویم نمی شود پولی از پدرم بگیرم… با این همه درد بعضی از این مسوولان که نفسشان از جای گرم در می آید انتظار دارند ما جوانان به تنهایی مشکلاتمان را حل کنیم و ازدواج کنیم و جمعیت کشور را هم افزایش دهیم، اما نمی دانند که ما هنوز اندر خم این کوچه ایم! کاری پیدا نکرده ایم هیچ، نه خانه ای داریم و نه درآمدی، کدام دختر بی فکری حاضر به ازدواج با ما جوانان بیکار می شود که پول نان شکممان را هم پدر پیرمان می دهد؟

البته کسی به طور دقیق از نرخ بیکاری در کشور باخبر نیست چرا که هر مسوولی آمار و ارقام متفاوتی ارایه می کند.

بیکاری، اکنون مشکل تمام فارغ تحصیلان دانشگاهی است و اکثر جوانان این کشور با چنین مشکلی دست و پنجه نرم می کنند و البته هستند کسانی هم که به خاطر ۴۰۰ تومان پول از سپیده صبح تا عصر کار میکنند و پولی برای گذارن زندگی مجردی خود به دست می آورند اما تا چه مدت یک جوان ۲۸، ۳۰ ساله می تواند دنبال کار باشد تا زندگی مشترکی تشکیل دهد..

ورود سیل عظیمی از جوانان فارغ التحصیل بیکار مجرد به جامعه بحرانی شده است که جمعیت ایران را به سمت پیری سوق می دهد و آسیبهای اجتماعی چون اعتیاد، سرقت و جنایت به دنبال آن پدید می آید.

به طوری که یکی از این مسوولان خود از ارایه آمار غلط نرخ بیکاری جانش به لب آمده و  می گوید: در حالیکه مسوولان خوشبینانه از  کاهش  نرخ بیکاری در کشور سخن می گویند اما اکثر نماینده‌ها از افزایش نرخ بیکاری در حوزه انتخابیه خود انتقاد می کنند، لذا بهتر است دولت شفاف سازی کند که در کدام منطقه و استان کشور نرخ بیکاری کاهش یافته که ما مطلع نیستیم و نتایج مثبت آن را در کشور مشاهده نمی کنیم.

 فرج‌الله عارفی، نائب رئیس کمیسیون اجتماعی در مجلس نهم اظهار می کند: متاسفانه با وجودی که مسئولان از بحران بیکاری در کشور سخن می‌ گویند ولی در عمل کاری نکرده و تنها به ارائه آمار نرخ بیکاری در کشور بسنده می‌کنند البته بعد از انقلاب همه دولت‌ها برای رفع معضل بیکاری و بهبود اشتغال در کشور سعی و تلاش‌هایی داشتند اما با توجه به اینکه هرگز برنامه‌ای مطابق با ظرفیت‌های منطقه ارائه ندادند با فراز و نشیب هایی در این زمینه مواجه شده و همواره با ارائه یک نسخه واحد باعث از بین رفتن منابع می شدند که در آخر هیچ گره ای هم از مشکل بیکاری باز نمی‌شد.

مسوولان آینده شغلی جوانان را تضمین کنند

رضا جوان ۲۶ ساله ای است که اظهار می کند: جوانان امروز به دلیل معضل بیکاری در وضعیت معلق بین آسمان و زمین هستند و متاسفانه جوان امروز با تحصیلات دیپلم، لیسانس و غیره یا هرتحصیلاتی که دارد به دنبال شغلی می گردد که بتواند متناسب با مدرکش کارکند اما وقتی برای استخدام مراجعه می کند  یا ظرفیت ها پر است یا باید در صف انتظار باشد. هرچند در این میان هستند کسانی که با مدارک جعلی با استفاده از بند پ! به خیلی از مدارک عالیه می پیوندند و به راحتی در شغل جعل شده ی خود فعالیت می کنند.

دختر دانشجوی دیگری نیز در گفتگو با آناج اظهار کرد: به عنوان یک جوان از مسوولان می خواهم که آینده شغلی مرا تضمین کنند چرا که وقت و انرژی جوانی ام را برای تحصیل و خدمت به این کشور هزینه می کنم و این درست نیست که بعد از این همه تحصیل به جمع بیکاران این کشور اضافه شوم.

وی تاکید کرد: به نظرم جوانان آینده سازان این کشور هستند و سرنوشت این کشور در دستان این جوانان است و اگر امروز جوانان در مسائلی چون سیاست، اقتصاد و غیره دخیل نباشند و از تصمیماتی که سیاستمداران می گیرند باخبر نباشند، فردا شاید آینده درخشانی برای آنها رقم زده نشود.

فاطمی پسر جوان دیگری است که می گوید: متاسفانه بعد از ۲۰ سال درس خواندن، جوانان ما اکنون در جامعه بیکار هستند و فشار بی پولی از یک طرف و دوستان ناباب از سوی دیگر منجر می شوند که جوانان در دام اعتیاد دچار شوند و اینگونه می شود که آینده جوانان این مملکت از بین میرود.

دولت برای بیکاری جوانان تدبیر کند

محمد اسماعیل سعیدی، عضو کمیسیون اجتماعی مجلس در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی آناج با اشاره به افزایش نرخ بیکاری در برخی استان های کشور می گوید: لازم است دولت برای رفع بیکاری تدبیر کرده و با این شرایط مقابله کند، چرا که در جامعه رشد بیکاری آثار نامطلوبی دارد که به طور جد باید با آن مقابله کرد.

آمار بیکاری اعلام شده از سوی مسوولین آذبایجان شرقی قابل تأمل است

سعیدی به آمار بیکاری اعلام شده از سوی مسوولین آذربایجان شرقی اشاره کرده و  اعلام می کند: آمار بیکاری که از استان به دست ما رسیده و آن را اعلام کرده اند، ۱۰ درصد است و حدود یک درصد از آمار بیکاری استان طی سال های گذشته کاهش یافته است، اما به نظر من با توجه به رکود حاکم بر اقتصاد کشور و تعطیلی بسیاری از واحدهای تولیدی و ارزیابی مختصری که صورت گرفته است به نظر می آید که این آمار قابل تأمل است.

وی با بیان اینکه به دلیل اینکه آذربایجان شرقی یکی از قطب های مهم تولید در کشور می باشد و باید نرخ بیکاری در این استان نسبت به سایر استان ها پایین باشد، خاطرنشان می کند: ولی طی دو سال گذشته با تشدید رکود میزان اشتغال در آذربایجان شرقی نیز کاهش یافته است.

عضو کمیسیون اجتماعی مجلس به نامه ۴ وزیر دولت به روحانی اشاره کرده و می گوید: این وزرا در مورد رکود حاکم بر اقتصاد کشور به رئیس جمهور هشدار داده اند، رکود یعنی افت تولید و صادرات و اشتغال؛ نمی شود از یک طرف گفت که در کشور رکود حاکم است و هم آمار بیکاری پایین آمده است؛ این دو مورد نمی توانند در کنار هم قرار بگیرند.

وی با بیان اینکه سرمایه در گردش در اختیار تولید کنندگان قرار نمی گیرد و حتی مصوبات صندوق توسعه ملی نیز عملاً عملیاتی و اجرایی نمی شود، ادامه می دهد: در این مورد موفقیت های خیلی کمی رخ داده است، هر چند تلاش هایی هم صورت گرفته است، چون گردنه های اصلی همانند بانک ها قفل شده است و تسهیلاتی که شبکه بانکی باید در اختیار سیستم تولید و صنعت گران و کشاورزان قرار دهد ولی قرار نمی دهد، در اینصورت ما نمی توانیم موفقیت آنچنانی در مهار بیکاری نمی توانیم داشته باشیم، به اعتقاد من سطح اشتغال طی دو سال گذشته اصلاً بهبود نیافته است.

بررسی نرخ بیکاری جمعیت ۱۵ ساله و بیشتر نشان میدهد که ۱۰٫۸ درصد از جمعیت فعال بیکار بوده اند، براساس این نتایج نرخ بیکاری در بین زنان نسبت به مردان و در نقاط شهری نسبت به نقاط روستایی بیشتر بوده است.

سهم اشتغال ناقص نشان میدهد که ۹٫۲ درصد جمعیت شاغل دارای اشتغال ناقص بوده اند. این شاخص در بین مردان بیشتر از زنان و در نقاط روستایی بیشتر از نقاط شهری بوده است.

البته به گفته وزیر کار و رفاه اجتماعی، هر ۵ دقیقه یک نفر به جمعیت بیکار کشور افزوده می شود!

۱۰۰ هزار بیکار در آذربایجان شرقی وجود دارد

داوود بهبودی، رییس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی آذربایجان شرقی نیز در خصوص نرخ بیکاری استان اعلام می کند: نرخ بیکاری استان پایین تر از میانگین کشوری است چرا که نرخ بیکاری استان ۹ یا ۸ درصد و نرخ بیکاری کشور ۱۰ درصد است و اکنون با وجود یک میلیون و ۲۰۰ هزار شاغل در استان، ۱۰۰ هزار بیکار داریم.

ارسلان فتحی پور، رییس کمیسیون اقتصادی مجلس نیز در گفتگو با خبرنگار آناج در واکنش به کاهش نرخ بیکاری در آذربایجان شرقی اظهار می کند: چطور ممکن است کارخانجات تعطیل شوند ولی مسوولان دم از کاهش نرخ بیکاری در کشور بزنند.

اکثر جوانان تصورشان از شغل نشستن پشت میز است

موسی نیرومند، عضو جامعه شناسان ایران نیز در خصوص بیکاری در گفتگو با آناج می گوید: پدیده بیکاری زاییده سایر پدیده های اجتماعی است و در خلاء شکل گرفته است و زیر ساخت های اقتصاد کشور برای رفع این معضل در جامعه مهیا نیست.

وی در خصوص علت بروز بیکاری در جامعه اظهار می کند: عدم رغبت اعضای جامعه بخصوص قشر جوان به مهارت های فنی و حرفه ای می تواند عاملی برای رشد بیکاری در جامعه باشد، چرا که اکثر جوانان تصورشان از شغل نشستن پشت میز است و علاقه ای به مهارت های فنی و حرفه ای ندارند، البته ناگفته نماند که مراکز علمی چون دانشگاه نیز متناسب با نیاز جامعه نیروهای تحصیل کرده را تحویل جامعه نمی دهد چرا که می بینیم در جامعه بخصوص در رشته های فنی و حرفه ای شاهد خلاء نیروی انسانی هستیم.

وی تاکید می کند: بیکاری به عنوان پدیده اجتماعی نیازمند مطالعه جامعه شناسی و پژوهشی است و باید برخی شغل های کاذب و نرخ بیکاری درکشور آنالیز شود.

این جامعه شناس با بیان اینکه بیکاری مولد سایر پدیده های اجتماعی نیز هست، اظهار می کند: مهاجرت های بی سازمان نیز عاملی برای رشد نرخ بیکاری در جامعه محسوب می شود البته بیکاری آسیب های اجتماعی زیادی را چون اعتیاد، جنایت و غیره را خلق می کند و کسی که بیکار است سطح بهداشت روانی اش پایین است و برای رفع بیکاری در جامعه باید نخست مسوولان در اقدامی پژوهشی از نوع مطالعه جامعه شناسی صورت پذیرد آن زمان است که می توان نسخه ای برای رفع بیکاری در جامعه پیچید.

بدون تردید بسیاری از مردم و جوانان جامعه ما که تبعات منفی بیکاری را لمس کرده‏‌اند، نیازی به خواندن این مطلب ندارند. بر دولت‌مردان و سیاست‌مداران هر کشوری واجب است که با درک نیازهای واقعی مردم و جوانان جامعه خود، مسیر پیشرفت و توسعه اجتماعی و اقتصادی را هموار کنند و برای نیروی کار موجود در جامعه، زمینه مناسب حضور و تلاش را فراهم کنند. دستاورد نهایی این تلاش، به وجود آمدن جامعه‏‌ای بانشاط و پویا و فعال در تمامی عرصه‏‌هاست که به یقین حق طبیعی مردم ایران است.

گزارش از: المیرا جلیلی