برای روحانی، لاریجانی بهتر است یا عارف؟

به گزارش اهروصال، جریان اصلاح طلب معتقد است که اگر رای این طیف نبود و محمدرضا عارف به عنوان کاندیدای آنها انصراف نمی داد، امروز ردای ریاست جمهوری بر تن حسن روحانی هم دیده نمی شد. این اهرم فشار تا امروز ادامه داشت تا اینکه در تیر ماه سال نود و چهار ورق برگشت. مدعی امروز شخص حسن روحانی است. او به تنهایی می تواند در صورت نهایی شدن متن برجام، این توافق را دلیل باز شدن فضای سیاسی برای اصلاح طلبان، بداند.

بر همه مبرهن است که توافق هسته ای و عملیات روانی تیم حسن روحانی بر تاثیرات مقطعی در حباب اقتصادی کشور، نقش تعیین کننده ای در ترکیب مجلس دهم خواهد داشت و البته این همان منت رئیس جمهور بر اصلاح طلبان خواهد بود. با این وضعیت، فشار جریان اصلاحات بر بدنه ی اجرایی کشور در ماه های آینده هم ضعیف تر خواهد شد.

اما روحانی چه ترکیبی را می خواهد؟ با مرور سابقه ی رئیس جمهور و ترکیب اجرایی دولت تدبیر،متوجه می شویم که وی با رویکرد فکری اصلاحات، سازگاری ترکیبی ندارد. نیابت رئیس مجلس پنجم، ارتباط معنایی با علی اکبر ناطق نوری، ارادت قلبی نسبت به هاشمی رفسنجانی، سازگاری اجرایی با علی لاریجانی، همگی این مطلب را می رساند که همکاری روحانی با تعامل گرایان و راست های سنتی، بیشتر از کسانی است که به نحله های فکری خود پایبند هستند.

این تحلیل دو وضعیت را برای مجلس دهم نشان می دهد. ۱٫ نقش روحانی در زنده کردن روح اصلاحات بوسیله ی مذاکرات و خنثی سازی منت اصلاح طلبان ۲٫ خواسته ی واقعی روحانی برای ترکیب آینده ی مجلس. با این دوحالت می توان نتیجه گرفت که جریان اصلاحات منت قابل توجهی برای روحانی نخواهند داشت و چاره ای جز ائتلاف با لیست دولت را در پیش روی خود نمی بینند.همچنان که،علت و چگونگی احتمالی ترمیم کابینه هم چنین تحلیلی می تواند باشد. یعنی چهره های تندروی منتسب به اصلاحات پس از وضعیت ثبات دولت،جایی در بدنه ی اجرایی کشور نخواهند داشت.

در فضای استانی هم این اختلاف سازگاری، محسوس تر از گذشته دیده می شود. جدال بر سر استانداری آذربایجان شرقی در سال نود و دو، فشارهای گوناگون از طرف جریان مصطلح اصلاحات تندرو در استان بر سر امتیازگیری،موضوعاتی است که این تحلیل را به نوعی تصدیق می کند. بدون در نظر گرفتن جناح سیاسی افراد، گروهی که با دولت تعامل بیشتری داشته باشد مد نظر لیست استانی دولت بوده و هر دو طیف کارگزار و اصلاح طلب مجبور به ائتلاف با چنین لیستی خواهند بود.

با نگاه به وضعیت اصولگرایان و ترکیب فعلی مجلس هم می توان دریافت که، اعمال نظر نمایندگان مجلس نهم در مسئله ی هسته ای، نقش تعیین کننده ای در رای آوری آنها می تواند داشته باشد. اکثریت طیف نزدیک به جریان فکری علی لاریجانی، معتقدند که نباید خود را فدای پرونده ی هسته ای کرد. این درحالی است که اصولگرایان خارج از نحله ی فکری علی لاریجانی، نظری متفاوت داشته و پایبندی بر اصول را بر هر موضوعی ترجیح می دهند.

با این حساب، نقطه ی عطف ترکیب مجلس دهم را باید در وضعیت نهایی برجام، تاثیر مقطعی آن بر جامعه، عملیات روانی روحانی و نوع تصمیم رای دهندگان یافت. اگر نتیجه ی دلخواه روحانی محقق شود، ترکیب مجلس دهم، به نوعی با اکثریت نسبی همراه با دولت انتخاب خواهد شد. اما اگر بینش سیاسی جامعه به این نتیجه برسد که برجام با منافع کشور و اقتصاد جامعه منافات دارد، نتیجه ی بازی به ضرر رئیس دولت تدبیر تمام شده و اصولگرایان پایبند به جریان فکری خود،پیروز میدان خواهند بود.

انتهای پیامآناج