رضا رحمانی: به جای مسایل سیاسی بیشتر به دنبال خیابان کشی و احداث مدرسه بودم/ خانواده عادت کرده اند که چندان روی من حساب نکنند!

به گزارش اهروصال به نقل از آناج، رضا رحمانی رئیس کمیسیون صنایع و معادن مجلس است. مجمعی که یکی از اصلی ترین کمیسیون های مجلس بوده که با ۲۹ عضو، وظیفه خطیر قانون گذاری برای بخش صنعت را به دوش می کشد. او چندی پیش در برابر این پرسش که ارزشمندترین هدیه ای را که دریافت کرده چیست ؟ به دو موضوع اشاره کرد:
او بهترین هدیه خود را چفیه ای می داند که از حضرت امام خمینی (ره) دریافت کرده و هنوز هم آن را بر دیوار خانه نصب کرده است.
او در عین حال از تلخ ترین هدیه اش هم سخن گفت و پنج سال پیش به خبرنگار آذرقلم گفت: تلخ ترین هدیه ام دریافت «حوله برقع لامع» از یک شهروند شمالی بود! کارخانه ای که روزگاری در تبریز حرف اول صنایع نساجی و بافندگی ایران و خاورمیانه را می زد اکنون از کار افتاده اما اجناسش هنوز دست به دست می شود و سر از شمال در می آورد! )

گزیده هایی از مصاحبه وی در گفتگو با خبرگزاری خانه ملت را باهم می خوانیم:

****
رضا رحمانی، نماینده مردم تبریز در مجلس نهم زمانی که در مقابل پرسش شیوه وارد شدن به سیاست قرار می گیرد اعلام می کند که هیچگاه وارد سیاست نشده و تنها یک نماینده برای مردم در مجلس شورای اسلامی است.

رییس کمیسیون صنایع و معادن کشور معتقد است که بیکاری جوانان یک تهدید برای کشور بوده و آن را مهمتر از تهاجم های نظامی و اقتصادی تلقی می کند.
رضا رحمانی، متولد دوم فروردین ماه سال ۱۳۴۵ و دارای ۴ فرزند است که در رزومه خود، علاوه بر نمایندگی و حضور در کارخانه تراکتور سازی تبریز به عنوان یکی از معاونین، سابقه حضور در جبهه های جنگ حق علیه باطل را نیز دارد.
در مورد حضور در جبهه اینطور توضیح می دهد که در عملیات خیبر و والفجر ۸ و در سن ۱۷ سالگی به صورت مستقیم در خط اول حضور داشتم و دوبار هم شیمیایی شدم. وی جانباز جنگ تحمیلی نیز به شمار می رود، به نحوی که پرده یکی از گوشهایش سوراخ شده و از ناحیه چشم نیز مجروحیت هایی د��رد و معتقد است که اینها ذخایر آن دنیا هستند و در این دنیا به دنبال کسب منافع از این طریق نبوده ام.
وی نیتش بابت حضور در جنگ را دفاع از استقلال کشور عنوان می کند و می گوید: در یکی از عملیات ها به همراه برادر کوچکترم حضور داشتم. هر دو در آن عملیات مجروح شدیم و مادرمان تلاش داشت که برای جانبازی ما پرونده تشکیل دهد، اما دیدگاه ما از حضور در جنگ، تحمیل هزینه برای کشور نبود و همچنان هم معتقدیم که تنها به وظیفه خود عمل کرده ایم و از تصمیم آن روزها نیز پشیمان نیستم.
البته رحمانی معتقد است جانبازانی که امتیازاتی را نیز کسب کردند به هیچ عنوان اشتباه نکرده اند و ادامه می دهد: جانبازانی هستند که به دلیل مجروحیت های جنگ تحمیلی توان کارکردن را ندارند و وظیفه نظام، حمایت از آنهاست. اما خدا را شکر که ما توانایی کار را همچنان داریم و نیازی به حمایت های دولتی نداشتیم تا هزینه ای را به نظام تحمیل کنیم.
این نماینده مردم در مجلس نهم زمانی که در مقابل پرسش شیوه وارد شدن به سیاست قرار می گیرد اعلام می کند که هیچگاه وارد سیاست نشده و تنها یک نماینده برای مردم در مجلس شورای اسلامی است.
در مورد ورودش به طرح های اجتماعی و سیاسی می گوید: من در مدرسه ای درس می خواندم که کاملا سیاسی بود و من هم به طبع آن عضو انجمن اسلامی شدم. همزمان هم در محل سکونت مسئول پایگاه مقاومت بسیج و انجمن اسلامی مسجد بودم و این دریچه ای برای ورودم به مسایل اجتماعی- سیاسی بود.
وی بیشتر از اینکه خود را یک سیاسی بداند یک انقلابی معرفی می کند و می گوید: من بیش از اینکه به دنبال مسایل سیاسی باشم به دنبال خیابان کشی و احداث مدارس بودم و همزمان هم به عنوان معاون در تراکتور سازی فعالیت می کردم.
رحمانی یادی می کند از زمانی که تصمیم به کاندیدا شدن در انتخابات مجلس گرفت و می گوید: سال ۸۲ و همزمان با آغاز ثبت نام انتخابات مجلس هفتم احساس تکلیف کردم که باید در انتخابات مجلس شرکت کنم. دوستان بسیاری تاکید به کاندید شدن بنده داشتند. حتی مقام معظم رهبری نیز در آن برهه زمانی فرمودند که هرکس در خود حس توانمندی را دارد به صحنه بیاید و همین موضوع نیز مزید آن شد که به فکر کاندیدا شدن در انتخابات مجلس هفتم بیفتم.
وی اینطور ادامه می دهد: خوشبختانه بدون حمایت سیاسی و هزینه چندان توانستم در آن انتخابات پیروز شوم که دلیل عمده این پیروزی، عملکرد گذشته ام بود.
وی معتقد است: بیشترین حمایت صورت گرفته از من مربوط به آحاد مردم بود به همین دلیل هم خود را یک شخص سیاسی نمی دانم و همین مسایل هم باعث شده که خود را تنها مدیون مردم بدانم، نه گروهک های سیاسی.
وی اینطور ادامه می دهد: من در دوره نمایندگی همواره تلاش کردم همان فردی باشم که قبل از نمایندگی بودم. سطح زندگی من هنوز فرقی با گذشته نکرده و تنها تفاوت زندگی کنونی ام با گذشته، اضافه شدن مشغولیت ها است.
رییس کمیسیون صنایع و معادن مجلس شغل نمایندگی را بسیار پر مشغله معرفی می کند و می گوید: در این دوره ۱۱ ساله، هیچگاه شغلی به جز نمایندگی نداشتم و معتقدم برای اجرای صحیح وظایف، نمی توان چند شغل داشت، پس به همین دلیل هم تمام پیشنهادات مبنی بر عضویت در هیات مدیره شرکتها را رد کرده ام.
وی همراهی خانواده را یک اصل مهم برای پرداختن به وظایف می داند و اذعان می کند خانواده عادت کرده اند که چندان روی من حساب نکند و همراهی خانواده برای عملکرد بهتر امری ضروری و اجتناب ناپذیر است.
رحمانی دور نهم مجلس را دارای شرایط خاص می داند و می گوید: در این دوره طرحی مانند طرح هدفمندی یارانه ها اجرا شد، تورم از مرز ۴۰ درصد گذشت، تحریم شدیم، نرخ ارز ۳ برابر شد، نرخ نفت نزدیک به یک سوم شد و صنعت بیشترین آسیب را دید، اما ما سعی کردیم که به هر روش ممکن از شدت آسیب ها بکاهیم.
وی معتقد است که هدف دشمن تعطیل کردن صنعت ایران بوده و اینطور ادامه می دهد که خوشبختانه صنعت در ایران هیچگاه تعطیل نشد، یعنی اینکه این ملت ایستاده اند و این یک موفقیت است، درست مثل زمان جنگ. ما در جنگ یک وجب از خاک ایران را هم به دشمن ندادیم و این موضوع یعنی پیروزی.
نماینده مردم تبریز، اسکو و آذر شهر در مجلس در مقابل این سوال که بهترین و بدترین خاطره شما طی این سالها چه بوده، دوره نمایندگی را مملو از خاطرات شیرین و تلخ عنوان می کند و می گوید: یکی از دردآورترین خاطرات، مراجعه والدین برای یافتن اشتغال برای فرزندان است و بسیاری از این جویندگان کار جوانان تحصیل کرده هستند، من هیچگاه از تهاجم های نظامی و اقتصادی به معنای واقعی احساس خطر نکردم، اما بیکاری جوانان یک تهدید برای کشور است.
وی یادی می کند از فرموده های امام خمینی (ره) که جوانان را نیرویی برای دفاع از اسلام می داند و ادامه می دهد: زمانی که برنامه های ما متناسب با خواسته های جامعه نیست ناراحتی تشدید می شود و به اعتقاد بنده ایجاد یک شغل برای مسئولین باید مانند یک پروژه باشد، اما ما شرمنده جوانان این مرز و بوم هستیم.
رحمانی حمایت از جوانان را یک اصل مهم می داند و معتقد است که باید به جای پرداخت وام ازدواج به جوانان، هدیه ازدواج برای آنها در نظر گرفته شود. می گوید ما به بنزین خودرو یارانه می پردازیم، در حالی که بر خلاف فرمایشات مقام معظم رهبری، تلاشی برای جلوگیری از کاهش جمعیت نمی کنیم.
وی اینطور ادامه می دهد که ۲ روز پیش بازدیدی از معادن سنگان در استان خراسان داشتم. اعلام می شد که بیش از یک میلیارد تن ذخیره سنگ آهن در این منطقه کشف شده که این میزان مواد معدنی بر درآمد سرانه ملی تاثیرگذار است، اما جاده این معدن یک طرفه و روستاهای فقیر را شاهد بودیم و این ها بیانگر عملکرد بدون برنامه ما است.
او می افزاید که این بی برنامگی ها در حوزه های مختلف مشهود بوده که با اقتصاد مقاومتی در تضاد است و می گوید به هر حال منابع ما محدود بوده و اگر درست هزینه نشوند شاهد کمبود خواهیم بود.
نماینده مردم تبریز، اسکو و آذرشهر در مورد شیرین ترین خاطراتش نیز می گوید: زمانی که یک شخص ضعیف با نامه یا تماس ما کار خود را پیش می برد بزرگترین توفیق برای ما محسوب می شود. حتی زمانی که برای فرزند یک خانواده شغلی پیدا می شود نیز از بهترین خاطرات ما بوده و همین شادی که در چهره آنها می بینیم باعث انرژی گرفتن ما می شود برای ادامه کار.