پرده خوانی(نقالی) عاشورا، هنری که رو به فراموش شدن است

پرده خوانی (نقالی) از جمله هنرهای روی به فراموش شده ای است که سال های سال جزو هنرهای ناب ایران زمین بود و در حال حاضر از هنرمندان این هنر ناب تعداد انگشت شماری باقی مانده است. 

به گزارش پایگاه خبری اهروصال، پرده خوانی یا معرکه گیری از هنرهای نمایشی بوده و در آن واقعه‌های مذهبی، به ویژه واقعه عاشورا از روی تصاویر نقاشی شده روی پرده نقل می شود. 

پرده خوانی(نقالی) به معنی معرکه گیری، فنون قصه گویی، شمایل گردانی، پرده داری و پرده گردانی که “پرده خوان” در آن با بیانی رسا و آهنگین، داستان واقعه‌های مجالس پرده را به صورت پیش واقعه، منقبت، قصه، مناجات، غزل، معارفه و دعا به همراه آیات قرآنی، خطبه خوانی، حدیث و روایت، ذکر و گریز، وعده و وعید، تشبث و تضرع و در نهایت تزکیه جزء بخش‌های پیرامونی پرده خوانی را با سلسله مرتبط، منظم حالات و موقعیت‌ها شکل تشریح می کند.

در این گزارش بت استاد پرده خوان میرزا علی شفائی (میرزا اصلان) اهی شهرستان هریس اشنا می شویم که در سال ۱۳۲۷ در روستای خشکناب هریس متولد و هم اکنون از هنرمندان معروف ایرانی در زمینه پرده‌ خوانی و نقاشی پرده می باشد.

میرزا علی در مکتب علوم دینی تحصیل کرده و از وقایع تاریخی و دینی آگاهی کامل دارد و در اجرای نمایش به واسطه دانش فنی به بیان و روایت متکی بوده و در اجرای شیوه آوازی پرده خوانان از سنت‌های قدیم پیروی می‌کند.

سبک و نوع نقاشی استاد میرزا علی به ادوار قبل از پیدایش شیوه‌های معاصر بازمی‌گردد و صورت‌های نقاشی‌ شده روی پرده نیز بیانگر ویژگی‌های کلی‌اند که در آن اولیاء از چهره‌های زیبا، متین و مؤمنانه برخوردارند و اشقیاء نیز جهره ای ددمنش، برافروخته و نازیبا دارند.

پرده خوانی واقعه عاشورا توسط استاد میرزا علی شفائی (میرزا اصلان) در شهرستان هریس روی پرده  ای به طول ۱۳ متر و ارتفاع دو متر که در آن ۳۳ مجلس و صدها صورت با موقعیت‌های گوناگونی ترسیم و نقاشی شده است.

گفتنی است: میرزا علی شفائی از سن ۱۸ سالگی در روستای خشکناب پرده خوانی را آغاز و هم اکنون با گذشت سال ها پرده خوانی و تبلیغ دین یکی از اساتید برجسته هنر پرده خوانی و پرده خوانی نقالی در ایران می باشد.

خبر از: مصطفی قربان موحد

سایت خبری تحلیلی اهروصال