سرویس اقتصادی اهر وصال؛

در خبرها آمد که اولین محموله از کنسانتره مس انجرد برای صادرات به کشور چین از راه های شوسه و آهن، روانه بندرعباس شد. این خبر گرچه از لحاظ خام فروشی و‌ عدم وجود صنایع پایین دستی مس در ارسباران ناگوار است ولی پای اهر را به وادی صادرات گسترده به خارج باز می کند و متعاقب آن کلیدواژه های توسعه و پیشرفت را پیش می کشد. پتانسیل های ارسباران برای تجارت خارجی زیاد است. از معدن گرفته تا بخش کشاورزی و دامداری، قره داغ حرف های زیادی برای گفتن دارد و این واقعیت، ایجاد زیرساخت های لازم برای صادرات در منطقه را ناگزیر ساخته است.
گمرک، مبنا و پایه ی اصلی برای بازاریابی و تسهیل در صادرات می باشد. بدون گمرک نمی توان آینده ی درخشان برای تجارت و حضور در بازارهای خارجی متصور شد. گمرکات مراغه و بناب در صادرات خشکبار و تولیدات صنعتی آن مناطق و نتیجتا در جهش رشد و پیشرفتشان بسیار موثر بوده است.
گمرک خداآفرین به دلیل دوری مسافت نمی تواند کارکرد موثری برای ارسباران داشته باشد. جای تعجب فراوان می باشد که چرا در سند توسعه اهر، این مقوله ی حیاتی مورد غفلت قرار گرفته و حرفی از آن به میان نیامده است؟ برای توسعه ی درازمدت منطقه، ایجاد گمرک از ضروریات بوده و مسئولین ارشد شهرستان، این مهم را باید پیگیری نمایند.
ناگفته پیداست که هرگونه پیشرفت، راه مواصلاتیِ مناسب می طلبد. بدون ارتباط سریع و بدون امکان رفت و آمدِ سهل، هیچ شهر و منطقه ای نتوانسته است به توسعه دست یابد. در بحث جاده شاید بتوان گفت که موضوع جاده اهر- تبریز تقریبا تمام شده است و باید پروژه ی آزادراه تبریز-اهر- باکو و بزرگراه اهر-مشکین را از مسئولان طلب نمود.
اما راه آهن ارتباط تنگاتنگی با گمرک دارد. نمایندگان ادوار گذشته در این مورد اقداماتی داشته اند و نماینده فعلی نیز خواستار آن شده است که می بایست با جدیت  دنبال شود.
گمرک و راه آهن، نباید فقط در حد آرزو ، شعار و توهم باقی بمانند. اگر مسئولان اهر طالب رشد و پیشرفت منطقه هستند این دو خواسته را هرگز نباید فراموش کنند.