سرویس اقتصادی اهر وصال؛

آخرین وعده ی داده شده از طرف مسولین جهت تکمیل باند دوم از جاده اهر-تبریز برای سال نود و هشت می باشد. در هفته ی دولت به سر می بریم. یکی از وصفهایی که برای دولت های مختلف جمهوری اسلامی به کار برده می شود ” دولت کریمه ” هست. ضمن تبریک این مناسبت به همه دولتمردان جمهوری اسلامی مخصوصا به مسئولان شهرستان اهر از قدیم هم گفته اند که ” اَلکریم اذا وعَدَ وَفی “. ان شاءالله این وعده، آخرین وعده برای ارسبارانی هایی باشد که از این جاده بسیار متضرر شده اند و انواع و اقسام ضررهای جانی و مالی و نیز توسعه ای را متحمل گشته اند.

در این مسیر نود کیلومتری ما شاهد آشفتگی های بسیاری در رانندگی هستیم که حتی اگر وعده ی مسئولانِ باوفا، تحقق یابد و بزرگراه اهر-تبریز در سال آینده به اتمام برسد این آشفتگی ها نه تنها برطرف نخواهد گردید بلکه تشدید هم خواهد شد. ورودی شهر اهر از سمت تبریز یکی از همان مسیرهای آشفته می باشد که حتی منجر به حوادث رانندگی هم می شود. علاوه از آن چهره ی کریه و زشتی که در آن نقطه برای اهر به وجود آمده است باید اصلاح و ترمیم شود. شایسته ی اهر نیست که با بتن، گالن و تابلوهای کج و معوج در ورودی شهر به مهمان ها و رهگذران شناسانده شود و تصورات مخدوش در ذهن آنها شکل بگیرد. معلوم نیست که مسئولان ارشد اهر چرا در اینمورد هیچگونه اظهار نظری نمی کنند!

  تجربه نشان داده است که سه راهی هریس در ینگجه و سه راهی ورزقان در خواجه نیز از جمله ی همین نقاط آسیب خیز و حادثه ساز است که در نتیجه ی آشفتگی های رانندگی به واسطه تقاطع های هم سطح در آن نقاط به وجود می آید.

تبدیل این تقاطع های همسطح و خطرناک به تقاطع های غیر همسطح و ایمن ضروری به نظر می رسد. این ضرورت باید در داخل پروژه بزرگراه اهر-تبریز در نظر گرفته شود و از اکنون مسئولین، برنامه های دقیق خود را برای این موضوع مهم تشریح کنند. قطعا بدون ساخت تقاطع های غیر همسطحِ یادشده و تامین سایر موارد ایمنی جاده مانند گارد ریل و غیره، این بزرگراه، تمام یافته تلقی نخواهد شد.