محمد جبارپور در اهروصال نوشت؛

۱- گاهی انسان وقتی می‌گوید یا لیتنا کنت معکم تصور می‌کند بودن در کنار حضرت و جنگیدن در رکاب او زیاد هم دشوار نیست. مرحوم فیض نیز گمان می‌کرد که هر مسلمانی در آن زمان و در آن معرکه بود به یاری پسر پیغمبر می‌شتافت. شهید مطهری در کتاب آشنایی با قرآن جلد سوم داستان او را این‌گونه مطرح می‌کند:

قضیه معروفى است درباره یکى از علماى بزرگ شیعه. یکى از علماى قم براى من نقل می‌کرد که مرحوم فیض درباره این جمله‌اى که از حضرت امام حسین (ع) نقل‌شده است که ایشان در شب عاشورا فرمودند: من اصحابى بهتر از اصحاب خودم سراغ ندارم، مى‌گفت من باور نمى‌کنم چنین چیزى را امام فرموده باشد. گفته بودند چرا؟ گفته بود مگر آن‌ها چکار کردند که امام بگوید اصحابى از این‌ها بالاتر نیست. آن‌هایی که امام حسین (ع) را کشتند خیلى آدم‌هاى بدى بودند، این‌هایی که امام حسین را یارى کردند کار مهمى انجام ندادند. هر مسلمانى جاى آن‌ها مى‌بود، وقتى مى‌گفتند فرزند پیغمبر (ص) امام زمان در دست دشمن تنها مانده است، قهرا مى‌ایستاد. یک‌شب در عالم رؤیا دید که صحراى کربلاست، امام حسین (ع) با ۷۲ تن در یک‌طرف، لشگر ۳۰ هزارنفری دشمن هم در طرف دیگر. آن جریان به نظرش آمد که موقع ظهر است و مى‌خواهند نماز بخوانند. حضرت امام حسین (ع) به همین آقا فرمودند شما جلو بایستید تا ما نماز بخوانیم. (همان‌طور که سعید بن عبدالله حنفى و یکى دو نفر دیگر خودشان را سپر قراردادند). دشمن تیراندازى مى‌کرد. آقا رفت جلو ایستاد. اولین تیر از دشمن داشت مى‌آمد. تا دید تیر دارد مى‌آید، خم شد. ناگاه دید که تیر اصابت کرد به امام. در همان عالم خواب گفت: استغفرالله ربى و اتوب الیه، عجب کار بدى کردم! این دفعه دیگر نمی‌کنم. دفعه دوم تیر آمد. تا نزدیک او شد دومرتبه خودش را خم کرد. چند دفعه این جریان تکرار شد، دید بى‌اختیار خم می‌شود. در این هنگام امام به او فرمود: انى لا اعلم اصحابا خیرا ولا افضل من اصحابى. من اصحابى از اصحاب خودم بهتر نمى‌شناسم. یعنى تو خیال کرده‌اى هر که کتاب خواند مجاهد مى‌شود؟!

ادعای با ولی بودن هزینه زیادی ندارد! خیلی از آقایان هستند که امروزه ازنظر ادعای ولایت مداری سینه‌چاکان ولی هستند و ازنظر عمل ولایی از آخر اول‌اند!

۲- ظهور چه زمانی رخ می‌دهد؟

چه تغییری باید در جامعه صورت گیرد تا بتوان گفت این جامعه آماده ظهور است؟

ظهور زمانی صورت می‌گیرد که عمل دینی یا به عبارت دقیق‌تر عمل ولایی در جامعه فراگیر شود؛ یعنی مردم آن جامعه ادعای با ولی بودن نداشته باشند بلکه عملاً با ولی باشند؛ یعنی رفتار و کردار آن‌ها برگرفته از منویات ولی باشد. وقتی مرحوم فیض با آن مقام آن خواب را دید…

ادعای با حسین بودن زیاد است اما زمانی که یاران عاشورایی بیایند ظهور محقق خواهد شد. ما که درراه جهاد نه می‌توانیم از درس و بحث حوزه یا دانشگاه بگذریم نه می‌توانیم از راحتی زندگی‌مان کم کنیم، ما حداکثر محب و دوستدار حضرتیم نه منتظر و یار او. حداقل ویژگی یار و منتظر حضرت این است که اشاره و کنایه ولی را می‌فهمد نه اینکه… بگذریم!

-۳ وقتی می‌گویند اساس الاسلام حبنا اهل البیت یعنی هیات یکی از محوری ترین مکان‌ها برای باطن و اساس اسلام است؛ یعنی هیات محل نخبگان و پادگان سرداران اصلی لشگر دین است.

برایم جالب بود که ببینم هیاتی‌ها، وعاظ و مادحین در مقابل منویات حضرت آقا مانند برهنه نشدن در هیئت چه موضعی می‌گیرند. برخی از بزرگواران افاضه فیض نمودند و توجیه المسائل را بازکرده و توجیه زیبایی به مستمعین خودشان ارائه دادند. برخی دیگر هم نمایش دادند که می‌شود برهنه نشد اما فعلاً زمانش نرسیده. برخی هم مجبور شدند!

با این سرداران چقدر ظهور نزدیک است…!

انتهای پیام/