رحیم رضاخانی در اهروصال نوشت؛

ترور و تروریسم پدیده شومی است که در دهه‌های اخیر سراسر جهان را دربر گرفته است؛ عوامل متعددی در شکل‌گیری شبح سیاه تروریسم دخیل هستند که مهم‌ترین آن‌ها استفاده ابزاری قدرت‌های استکباری و سلطه‌گر از تروریست‌هاست.

در چند سال اخیر، تروریست‌های داعشی در نقاط مختلف دنیا به اقدامات انتحاری مبادرت ورزیده‌اند و سایه هراس و وحشت را از موصل تا منچستر گسترانده‌اند؛ آن‌ها درنتیجه برنامه‌ریزی‌ها و سرمایه‌گذاری‌های کلان و مساعدت‌های سعودی‌ها و آمریکایی‌ها نیز قصد انجام عملیات گسترده در تهران را داشتند که به فضل الهی و هوشمندی دستگاه‌ها و نیروهای امنیتی کشورمان، عملیات آن‌ها ابتر ماند.

روز هشتم شهریور، که روز مبارزه با تروریسم نام دارد، مصادف است با عملیات کم‌سابقه تروریستی نسبت به مقامات ارشد کشورمان در سال ۱۳۶۰ که به شهادت دو یار دیرین  انقلاب و دو اسوه علم و تقوا، شهید محمدعلی رجایی، رئیس‌جمهور و محمدجواد باهنر، نخست‌وزیر کشورمان و تنی چند از همراهان آن‌ها انجامید. این اقدام تروریستی که به دست عوامل ضدانقلاب وابسته به گروههای جاسوسی و اطلاعاتی غرب و با هدف مقابله با اراده انقلابی ملت ایران و فروپاشی نظام نوپای جمهوری اسلامی ایران انجام شد ، در میان سایر عملیات های تروریستی به دلیل شهادت نفرات اول و دوم دستگاه اجرایی یک کشور کاملا بی سابقه به شمار می آید.

این حرکت توسط گروهک تروریستی منافقین(مجاهدین خلق) انجام شده ،آمریکایی ها در تشکیل و حمایت این گروهک به مدت دو دهه سازمان تروریستی مجاهدین خلق (منافقین) را زیر چتر حمایت مالی، سیاسی و تبلیغی خود قرار دادند و از جنایت های تروریستی آنان بر ضد مردم جمهوری اسلامی ایران حمایت کردند. این گروهک با شیوه قهرآمیز و قتل سیاسی، درصدد حذف فیزیکی عناصر کارآمد و طراحان فکری نظام برآمد تا با ایجاد خلأهای جدی در ارکان حساس کشور، شرایط سقوط جمهوری اسلامی ایران را فراهم سازد. شهدای محراب، شهدای هفتم تیر و هشتم شهریور، شهیدانی چون لاجوردی، قرنی و صیاد شیرازی، از جمله قربانیان تروریسم بودند که به دست منافقان به شهادت رسیدند. استکبار جهانی در برابر این فعالیت های تروریستی، نه تنها هیچ واکنشی از خود نشان نداد، بلکه از آن حمایت می کرد.

بالغ بر سه دهه از ادامه حیات فرقه منحوس منافقین می‌گذرد و آنها در سال‌های اخیر با تنفس مصنوعی غرب به زیست منحوس خود ادامه داده‌اند؛ داعشی‌ها نیز اگر چه در ظاهر تحت حمله ائتلاف آمریکا هستند اما شواهد بسیاری وجود دارد که آمریکایی‌ها در رویدادهای میدانی در عراق و سوریه تلاش دارند تا حد امکان از ضربه زدن به عناصر و تجهیزات داعش خودداری کنند و این گروه تروریستی را برای روز مبادا نگه دارند.

اما حمایت‌های پیدا و پنهان غربی‌ها بویژه آمریکا از گروهک تروریستی منافقین، مثنوی هفتاد من کاغذ است؛ سرکردگان این گروه تروریستی پس از جنایت‌های بیشمار در حق مردم ایران، به کشورهای غربی گریختند و در آنجا مورد تکریم مادی و معنوی مقامات غربی قرار گرفتند! و شروع به دسیسه چینی برای مقابله با نظام جمهوری اسلامی و ملت ایران کردند.

اروپاییان مدعی حمایت از حقوق بشر در بهمن ۱۳۸۷ در اقدامی تعجب‌برانگیز، نام فرقه منافقین را از لیست گروهای تروریستی خارج کردند. البته لطف و مرحمت اروپاییان به تروریست‌های منافق تنها به خارج کردن نامشان از لیست سیاه محدود نماند؛ بلکه اروپاییان پس از مدتی مقدمات خروج منافقین از عراق و عزیمت آن‌ها به اروپا را هم فراهم آوردند؛ البته این امر به غیر از مهمان نوازی چند ساله فرانسوی‌ها از سرکردگان مجرم گروهک تروریستی منافقین است.

بی‌تردید با گذشت زمان و زوال کامل گروهک‌هایی تروریستی نظیر داعش و منافقین اسناد بیشتری از تعامل آنها با یکدیگر و همچنین حمایت‌های رژیم‌های استکباری و مرتجع جهانی و منطقه‌ای بویژه آمریکا و عربستان سعودی از این گروهک‌های تروریستی آشکار خواهد شد.